Νάυλον Φύλλο για μπετόν 2×150 m

Νάυλον Φύλλο για μπετόν 2×150 m –

Ρολό  2χ150 metra ,

φάρδος ρολου 2m

Βάρος 60 κιλά.

Το νάυλον φύλλο (ή μεμβράνη πολυαιθυλενίου) χρησιμοποιείται κατά κόρον σε όλα τα είδη θεμελίωσης που έρχονται σε άμεση επαφή με το έδαφος, με πιο χαρακτηριστική περίπτωση τη γενική κοιτόστρωση (ραντιέ) — αυτό που στην οικοδομική πιάτσα λέμε συχνά «πλευστό μπετό» ή «πλωτή θεμελίωση».

Εκτός από τη γενική κοιτόστρωση, το στρώνουν επίσης σε:

• Βιομηχανικά δάπεδα και εδαφόπλακες (πλάκες επί εδάφους).

• Πέδιλα και συνδετήριες δοκούς (ραντιέ-δοκούς) πριν την τοποθέτηση του οπλισμού.

Γιατί είναι απαραίτητο; (Οι 3 βασικοί λόγοι)

1. Στεγανοποίηση και Προστασία από την Υγρασία (Vapor Barrier): Το έδαφος έχει πάντα φυσική υγρασία. Το νάυλον λειτουργεί ως φράγμα, εμποδίζοντας την ανιούσα υγρασία να περάσει μέσα στο μπετόν, να φτάσει στον οπλισμό (σίδερα) και να προκαλέσει διάβρωση (σκουριά) ή υγρασίες στο υπόγειο/ισόγειο μελλοντικά.

2. Συγκράτηση του «ζουμιού» (γαλακτώματος) του σκυροδέματος: Όταν πέφτει το φρέσκο μπετόν, αν το έδαφος από κάτω είναι στεγνό (π.χ. χώμα ή μπετόν καθαριότητας), θα απορροφήσει απότομα το νερό του σκυροδέματος. Αν το μπετό χάσει το νερό του πριν προλάβει να πήξει σωστά, θα «κάψει» (αφυδάτωση), θα κάνει ρηγματώσεις και θα χάσει τη στατική του αντοχή. Το νάυλον κρατάει όλο το γαλάκτωμα μέσα στη μάζα του μπετόν.

3. Μείωση των Τριβών: Σε μεγάλες επιφάνειες (όπως οι πλωτές θεμελιώσεις ή τα βιομηχανικά δάπεδα), το νάυλον επιτρέπει στην πλάκα να κάνει τις φυσικές μικρο-συστολές και διαστολές της κατά την πήξη χωρίς να «κολλάει» με δύναμη στο τραχύ υποκείμενο έδαφος, μειώνοντας έτσι τις τάσεις ρηγμάτωσης.

Πώς τοποθετείται σωστά;

• Στρώνεται συνήθως πάνω από το μπέτον καθαριότητας (ή πάνω από καλά συμπυκνωμένο χαλίκι/3Α αν δεν έχει πέσει μπετό καθαριότητας).

• Οι λωρίδες του νάυλον πρέπει να αλληλοεπικαλύπτονται (το λεγόμενο «καβάλημα») κατά τουλάχιστον 15–20 εκατοστά, και ιδανικά οι ενώσεις κολλιούνται με φαρδιά αυτοκόλλητη ταινία.

• Πάνω στο νάυλον τοποθετούνται οι πλαστικοί αποστάτες (τα «μολswitch» ή «καρέκλες») που θα σηκώσουν τον οπλισμό, ώστε τα σίδερα να μην τρυπήσουν το νάυλον και να έχουν τη σωστή επικάλυψη μπετόν.